Teri qichishi keng tarqalgan fiziologik holat bo‘lib, u juda xilma-xil sabablarga ko‘ra yuzaga kelishi mumkin. Oddiy tashqi omillardan tortib jiddiy dermatologik va tizimli kasalliklargacha — ushbu alomatning ehtimoliy manbalari doirasi nihoyatda kengdir. Teri qichishi zamirida yotgan mexanizmlarni tushunish ham tibbiy, ham maishiy jihatlarni har tomonlama ko‘rib chiqishni talab qiladi. Inson organizmi turli qo‘zg‘atuvchilarga, jumladan namlikning o‘zgarishi, ishlatiladigan gigiyena vositalarining sifati, allergenlar ta’siri va infeksion omillarga qichishish bilan javob qaytaradi. Shu bilan birga, qichishish moddalar almashinuvi jarayonlari yoki immunologik reaksiyalarning chuqurroq buzilishlarining klinik ko‘rinishi bo‘lib xizmat qilishi mumkin. Har bir aniq holat hamrohlik qiluvchi alomatlar va atrof-muhit omillarini sinchkovlik bilan tahlil qilishni talab etadi. Teri qichishining asosiy sabablarini to‘g‘ri aniqlash samarali davolash rejasini tanlash va asoratlarning oldini olishda hal qiluvchi ahamiyatga ega.
Dermatologlarning klinik tajribasi teri qichishining uchta asosiy sabablar guruhini ajratib ko‘rsatadi:
Sababni mustaqil ravishda taxmin qilish uchun har bir holatning aniq belgilariga tayanish muhimdir. Quyidagi qadamlar kuzatuvlarni tizimlashtirishga yordam beradi.
Teri qichishi (teri qichishi) — eng turli xil patologik holatlarda uchraydigan alomatdir. Qichishishning lokalizatsiyasi ko‘pincha kasalliklarning aniq guruhiga ishora qiladi.
Bosh qichishining asosiy sabablari quyidagilarni o‘z ichiga oladi:
Boshning sochli qismi qichishganda dastlab dermatologga murojaat qilinadi. Hamrohlik qiluvchi alomatlar — po‘st tashlash, soch to‘kilishi, qaloqlar — majburiy ko‘rikdan o‘tishni talab qiladi.
Yuz qichishining eng ko‘p uchraydigan sabablari:
Tashxisni dermatolog qo‘yadi. Yuz qichishining tizimli sabablarini hamrohlik qiluvchi shikoyatlar mavjud bo‘lganda terapevt yoki endokrinolog istisno qiladi.
Qo‘l qichishining keng tarqalgan sabablari:
Toshmalar bo‘lganda dermatologga murojaat qilinadi. Tizimli patologiyaga shubha qilinganda terapevt zarur bo‘ladi.
Oyoq qichishining ehtimoliy sabablari:
Shishlar bilan kechuvchi oyoq qichishida tashxisni flebolog yoki terapevt boshlaydi. Terining alohida zararlanishi — dermatolog vakolatiga kiradi.
Kaft qichishining o‘ziga xos sabablari:
Kaftlar qichishi boshqa lokalizatsiyalardan farqli o‘laroq, ichki kasalliklar bilan tez-tez bog‘liqligi bilan ajralib turadi. Birlamchi tashxisni dermatolog o‘tkazadi va zarurat bo‘lganda gastroenterologga yo‘naltiradi. Teridagi allergik toshmalar ko‘pincha teri qichishi sabablaridan biri sifatida qaraladi, ayniqsa qichishish terining qizarishi va shishi bilan birga kechganda. Bunday hollarda allergik reaksiyani surunkali ichki kasalliklar alomatlaridan ajratish uchun keng qamrovli tekshiruv o‘tkazish muhimdir.
Ko‘rinadigan toshmalarsiz teri qichishi — dermatovenerologiya amaliyotidagi klinik jihatdan eng muhim alomatlardan biridir. Uning paydo bo‘lishi ko‘pincha ichki a’zolar va tana tizimlaridagi patologik jarayonlardan dalolat beradi. Toshmalarsiz umumiy yoki lokalizatsiyalangan qichishish bilan namoyon bo‘ladigan asosiy ichki kasalliklarga quyidagilar kiradi:
Toshmalarning yo‘qligi jiddiy tizimli patologiyani istisno etmaydi — aksincha, aynan bir qator visseral kasalliklarda teri qoplami tashqi tomondan o‘zgarishsiz qoladi. Klinik tajriba shuni ko‘rsatadiki, bunday hollarda qichishish surunkali xarakterga ega bo‘lib, tungi vaqtda kuchayadi va tashqi davolash usullariga chidamli bo‘ladi.
Alomatning etiologiyasini aniqlash uchun hamrohlik qiluvchi belgilarni hisobga olish prinsipial jihatdan muhimdir. Ko‘z oqi va terining sarg‘ayishi, siydikning to‘qlashishi va najasning oqarishi gepatobiliar patologiyadan dalolat beradi. Kuchli chanqoqlik, poliuriya va tana vaznining kamayishi uglevod almashinuvining buzilishiga xosdir. Tushuntirib bo‘lmaydigan vazn yo‘qotish, kechasi terlash va limfa tugunlarining kattalashishi — onkologik jarayonni istisno qilishni talab etadigan belgilardir. Teri qoplamalarining oqarishi, holsizlik va tirnoqlarning mo‘rtligi temir tanqisligi ehtimolidan dalolat beradi.
Homiladorlikda teri qichishining asosiy sabablari fiziologik va patologik sabablarga bo‘linadi:
Sanab o‘tilgan holatlarni farqlash talab etiladi, chunki ularning har birida bemorni olib borish taktikasi sezilarli darajada farq qiladi. Alomatlarni klinik baholash teri o‘zgarishlarining xarakterini o‘z vaqtida aniqlash imkonini beradi.
Oddiy laboratoriya ko‘rsatkichlari fonida toshmalarsiz qorin sohasidagi yengil teri qichishi fiziologik deb baholanadi va maxsus davolanishni talab qilmaydi. Biroq, kaft va tovonlarning kuchli qichishi, ayniqsa tunda, xolestazning o‘ziga xos belgisi bo‘lib, zudlik bilan dermatovenerolog yoki akusher-ginekologga murojaat qilish uchun asos bo‘ladi. Eshakemi elementlari, pruriginoz toshmalar yoki yaqqol ifodalangan dermatit paydo bo‘lganda ham xuddi shunday taktika qo‘llaniladi. Homiladorlik paytidagi har qanday turg‘un qichishishda jigar faoliyatini va o‘t kislotalari darajasini laborator tekshirish diagnostikaning majburiy bosqichi hisoblanadi.
Teri qichishida mutaxassisni tanlash lokalizatsiya va hamrohlik qiluvchi alomatlarga bog‘liq. Klinik tajriba shuni ko‘rsatadiki: soha mutaxassisiga erta murojaat qilish aniq tashxis sari yo‘lni qisqartiradi.
Dastlabki ko‘rikdan so‘ng shifokor laboratoriya tekshiruvi rejasini tuzadi. Tahlillar ro‘yxati klinik manzara va bemorning shikoyatlari bilan belgilanadi.
Teri qichishini davolash — teri qichishini davolash — uning kelib chiqish mexanizmiga qarab tabaqalashtirilgan yondashuvni talab qiladi. Quyida O‘zbekiston dermatologiya amaliyotida qo‘llaniladigan preparatlar va usullarning asosiy guruhlari keltirilgan.
Antigistamin vositalar H1-retseptorlarini bloklaydi va gistaminning mediator sifatida ajralishi bilan bog‘liq teri qichishini samarali kamaytiradi. Ularning qo‘llanilishi surunkali dermatozlarda cheklangan va mutaxassis maslahatini talab qiladi.
Teri qichishiga qarshi kortikosteroid malham — teri qichishi mazi — yallig‘lanishli dermatozlarda: ekzema, psoriaz, kontakt dermatitda buyuriladi. Terining atrofiyasi va tizimli nojo‘ya ta’sirlar xavfi tufayli ushbu preparatlarni o‘zboshimchalik bilan qo‘llashga yo‘l qo‘yilmaydi.
Emollentlar epidermisning lipid to‘sig‘ini tiklaydi va kserotik ta’sirlanishni kamaytiradi. Zamburug‘ga qarshi preparatlar laboratoriya yo‘li bilan tasdiqlangan teri qoplamalarining mikotik zararlanishida ko‘rsatiladi.
Teri qichishini bartaraf etishga kompleks yondashuv — dori-darmon terapiyasini nofarmakologik choralar bilan birlashtirish — eng barqaror terapevtik natijani ta’minlaydi.